Elektroakupunktura – na czym polega zabieg?

Elektroakupunktura jest coraz częściej wybieraną formą leczenia. Mało z nas, jednakże zdaje sobie sprawę, iż ma ona korzenie europejskie i dotarła do Polski stosunkowo niedawno. Za jej autorów uważa wywodzących się z Włoch uczonych, którzy jako pierwsi odważyli się zastosować w leczeniu prąd niskiego napięcia. Sam termin elektroakupunktury powstał 100 lat później dzięki francuskiemu neurologowi G.B. Duchenne (1806-1873), który postanowił unowocześnić metodę elektroterapii i wyznaczyć normy i zasady w jej stosowaniu.

Elektroakupunktura jest połączeniem akupunktury z oddziaływaniem prądu elektrycznego na organizm, po przez igły akupunkturowe. Jako, że u jej podłoża leży akupunktura, założenia teoretyczne dotyczące przepływu energii „Qi” w ciele człowieka pozostają takie same.

Analogicznie do klasycznych zabiegów akupunktury kluczowym elementem skutecznego leczenia jest postawienie i rozpoznanie choroby a następnie odpowiednie dobranie punktów akupunkturowych oraz właściwa lokalizacja tych punktów na ciele. Na podstawie takiego wywiadu opracowujemy tryb leczenia.
Zabieg należy rozpocząć od nakłucia wybranych wcześniej punktów akupunkturowych igłami akupunkturowymi, które muszą posiadać metalową rękojeść. Do zabiegu można wykorzystywać igły miedziane, stalowe bądź wykonane z metali szlachetnych. Ponieważ miedź jest dobrym przewodnikiem, w elektroakupunkturze najczęściej wykorzystuje się igły z miedzianymi rękojeściami, czyli klasyczne chińskie igły akupunkturowe. Po nakłuciu igły są podłączane za pomocą klipsów i kabli do urządzeń emitujących impulsy elektryczne.

Elektroakupunktura

W klasycznej akupunkturze punkty po postawieniu igieł, mogą być manipulowane ręcznie, aby wzmocnić działanie akupunktury, natomiast w elektroakupunkturze manipulacje wykonywane przez impulsy elektryczne o określonej częstotliwości i natężeniu. W trakcie zabiegu jest wykorzystywany prąd o zmiennym natężeniu o zakresie 10–500 µA, którego napięcie nie przekracza 5 V, a częstotliwość – 10 Hz.

Jeśli pacjent nie ma zaburzeń czucia, w trakcie zabiegu będzie odczuwać mrowienie, pukanie. Należy tutaj mieć na uwadze zróżnicowany próg bólu i dostosować natężenie prądu do odczuć pacjenta. Zabieg elektroakupunktury nie powinien powodować dyskomfortu, jednocześnie przepływ prądu powinien być odczuwalny.

Zabiegi elektroakupunktury powinno się wykonywać dwa/trzy razy w tygodniu, a w przypadku intensywnej pracy w świeżych stanach, nastawionej na jak najszybszy efekt, ich częstość można zwiększyć nawet do jednego zabiegu każdego dnia. Czas trwania elektroakupunktury wynosi zazwyczaj 20–30 min. W przypadku lekkich dolegliwości zabieg może być krótszy, zaś w leczeniu chorób neurologicznych i schorzeń przewlekłych powinien trwać do 30 min. Stosowanie prądu o wyższych częstotliwościach powinno prowadzić do skrócenia czasu trwania zabiegu.

Elektroakupunktura – wskazania do zabiegu

Elektroakupunktura jest wykorzystywana w leczeniu szerokiego spektrum zaburzeń. Badania wskazują, że jest szczególnie skuteczna w leczeniu problemów neurologicznych oraz bólowych.
Klasyczne zespoły chorobowe, objawy i stany, w których wykorzystuje się elektroakupunkturę, to:

  • przewlekłe zespoły bólowe,
  • bóle kręgosłupa,
  • niedowłady po udarze,
  • porażenie nerwu twarzowego,
  • nerwobóle i neuralgia nerwu trójdzielnego,
  • odchudzanie
  • oraz w tych przypadkach gdzie klasyczna akupunktura jest za słaba – przewlekłe schorzenia

Dodatkowo skuteczność elektroakupunktury można zwiększyć poprzez łączenie jej z innymi technikami leczenia, np. z masażem lub moksowaniem.

Elektroakupunktura – przeciwskazania

Istnieją cztery istotne przeciwwskazania wykluczające możliwość jej wykorzystania:

  • padaczka lub epilepsja,
  • przebyty udar mózgu,
  • choroby serca,
  • wszczepiony rozrusznik serca
  • wszczepiony w ciele pacjenta element metalowy
  • choroby nowotworowe
  • choroby psychiczne
  • choroby zakaźne
  • choroby skóry
  • niska krzepliwość krwi